Ornela Vorpsi e
ftuar në Festivalin Ndërkombëtar të
Letërsisë në Berlin, bën prej andej deklaratën
e saj të hapur mbi mosbotimin në shqip të romanit
“Vendi ku nuk vdiset kurrë”
Qysh prej 4 shtatorit po mbahet në Berlin Festivali
Ndërkombëtar i Letërsisë, edicioni i shtatë.
Afro 200 aktivitete dhe mbi 100 shkrimtarë
ndërkombëtarë nga bota janë në
kryeqendrën e kulturës gjermane deri më 16 shtator.
Këtë vit festivali ka në fokus letërsinë e
vendeve të Amerikës Latine, me dy shkrimtarë
përfaqësues, Isabel Allende (Kili) dhe Mario Vargas Llosa
(Peru) si dhe shkrimtarë të rinj nga Kolumbia, Uruguaj dhe
Bolivia. Ndërsa seksioni “Refleksione” ka në
fokus temën Perëndimi, Kultura Islamike dhe kufijtë e
tolerancës. Në Berlin janë ftuar shkrimtarë të
rëndësishëm të ditëve sot si Nobeli i
letërsisë Wole Soyinka (Nigeri/SHBA), fituesi i Pulitzer-it
Paul Muldoon (Angli), Jorie Graham (SHBA), shkrimtari i njohur francez
Jean Rouaud, bestselleri kanadez Jane Urquhart dhe fituesi gjerman i
çmimit Büchner Martin Mosebach, janë vetëm disa
emra mes të shumtëve. Ornela Vorpsi, po ashtu merr pjesë
për herë të parë në programin e autorëve
të rinj ku përfaqësohet si autore shqiptaro-italiane,
për shkak të romani të saj të parë të
shkruar në italisht, “Vendi ku nuk vdiset kurrë”,
i përkthyer këtë vit në gjuhën gjermane.
Në një intervistë që ka dhënë dje
për programin shqip të Deutsche Welle-s, e intervistuar nga
gazetarja Aida Cama, Vorpsi e ka prezantuar këtë roman
titulli i cilit sipas gjuhës gjermane
është“Përjetësia e shqiptarëve”,
si vepër ku autorja tregon “Shqipërinë
lakuriqe”. Mes të tjerave, Vorpsi ka bërë një
deklaratë për letërsinë dhe autorët që
shkruan të diktaturë.
Sipas saj shkrimtarët e
vërtetë u kalbën burgjeve, ndërsa të
tjerët ishin të mbrojtur nga politika. Dhe kjo pjesë
përfaqësonte një klasë shoqërore në
Shqipëri që “e kanë zhvatur” këtë
vend në atë kohë. Ornela Vorpsi e cila prej dhjetë
vjetësh jeton në Francë, pasi kërceu aty nga
Italia, ka pohuar në këtë intervistë arsyen e
vërtetë përse ky roman i saj i parë, roman
autobiografik nuk mund të botohet në gjuhën shqipe:
“Unë do kisha shumë dëshirë dhe në fakt
nuk është zgjidhja ime që të mos e botoja librin
në shqip. Ishte më tepër e prindërve të mi,
të cilët i përkasin pak a shumë një brezi
që e ka të vështirë të shohë
Shqipërinë lakuriq. Ata më janë lutur t’i
bëja këtë lloj favori, që të mos e
përktheja librin në shqip. Meqenëse unë mbetem
shumë e lidhur me familjen, sepse vij nga një atmosferë
mesdhetare dhe vij nga Shqipëria, nuk e kam lehtësinë ta
hedh familjen tej dhe të vazhdoj rrugën time. Nuk e kam. Jam
shumë e limituar dhe i premtova prindërve të mi, dakord,
këtë libër nuk e jap në shqip. Domethënë
ky është i gjithë misteri pse libri nuk lejohet në
shqip. Për prindërit e mi ky libër ishte shumë i
dhimbshëm, sepse historia është e vërtetë dhe
ata nuk kanë dëshirë që të dëgjojnë
për të. Kjo është.”
